WijkJury Amersfoort bezoekt BackBone - Sounds in Theater Lieve Vrouw

Op 13 februari 2026 bezocht WijkJury Amersfoort mét aardig wat gasten de voorstelling Sounds van BackBone in Theater Lieve Vrouw. 

Het was toevallig vrijdag de dertiende, het ongeluk van de een was een onverwacht gelukje voor de ander om eens met ons mee te kijken.

Lees verder hoe de leden, oudleden en gasten deze ‘krachtige ode aan muzikaal erfgoed: van Afrikaanse roots tot Caribische ritmes,s gedragen door generaties en voelbaar in elke beat’ beleefd hebben.

Moniek: Het concept komt van Donna Chittick, een dame met Caribische Afrikaanse achtergrond. Zij wil de muziek en ritmes uit dat erfgoed samen laten smelten met hiphop en dat laten vibreren in een fysieke beleving. Dit werd uitgevoerd door 4 dansers. Wisselend zag ik strijd, uitdaging, verbinding, plezier, uitnodiging maar ook de vibraties die de ritmes brachten in de fysieke uitingen, een ware uithoudingsslag. Het geheel werd nog eens versterkt door de prachtige zang van Charmaine Charlemagne die me met haar stem bijna van mijn stoel deed blazen. Wat een geluid, wat een kracht en wat prachtig. Het verhaal en de bedoeling van de voorstelling werd nog duidelijker door het nagesprek met Donna. Onze tip aan haar: doe je verhaal en uitleg van tevoren op het toneel, dat zal de voorstelling ten goede komen en meer duidelijkheid en verbinding met het publiek tot stand brengen. Misschien nog aangevuld met een uitnodiging aan het publiek om aan het einde mee te dansen om de kracht van de muziek en vibraties zelf te ervaren.

Jenny (gast): 17.00 uur mijn telefoon gaat, iemand van de wijkjury belt met de vraag of ik naar de voorstelling wil en kan? (er zijn zieken) Ik moet even schakelen maar besluit te gaan kijken. Van het affiche heb ik onthouden dat het om Afrikaanse dans gaat. Ik werd vriendelijk ontvangen en onder het genot van een heerlijke kop koffie werd mij uitgelegd hoe/wat van de wijkjury. Prachtige plaatsen waren voor ons gereserveerd en we hadden goed zicht op de voorstelling. Mijn beeld van Afrikaanse dans was anders dan wat ik op het podium zag, ik moest weer even schakelen. 4 dansers op het podium en een geweldige zangeres, die het voor mij completer maakte. Wat een energie ging van deze jonge mensen uit, prachtige dansen soms zonder muziek wat heel mooi was. De jongens voegden er af en toe acrobatiek aan toe, mooi om te zien, bewondering. Al met al een mooie voorstelling. Na afloop konden we vragen stellen aan de choreograaf, geweldig om te horen hoe de voorstelling tot stand is gekomen en hoeveel oefening er voor nodig is. Ik vond dit gesprek heel verhelderend en leerzaam. Zo onverwachts een bijzondere avond met dank voor de uitnodiging.

Chelsi (oudroedelchef): Het is zelden dat ik niet geniet van een dansvoorstelling, want ik heb altijd ontzettend veel bewondering voor de dansers en de technieken die zij tonen. Maar het is wel zelden dat ik binnen de eerste minuut helemaal in trance ben door de schoonheid waarmee de dansers dansen. Een danser sprong er voor mij specifiek uit. Ik merkte dat zelfs wanneer ze even niet aan het dansen was, ik opzoek was naar haar om haar bewegingen te volgen. De balans in de groep was voor mij hierdoor niet altijd even sterk, maar toch paste alles ook perfect bij elkaar. Iedere danser gaf een eigen draai aan de bewegingen en dat gaf de voorstelling ook haar kracht. De wat clubachtige muziek maakte het voor mij dat ik heel graag mee wilde bewegen en niet stil in mijn stoel kon blijven zitten.  De zangeres maakte het plaatje compleet. Hoewel de voorstelling voor mij tegen perfectie aan strijkt, is mijn enige punt dat ik graag meer van haar had willen horen, maar dat komt omdat haar stem nog lang door mijn hoofd zal zingen!

Hatice: Nog voordat de eerste beweging werd ingezet, werden we al ondergedompeld in de sfeer. We werden begroet met de geur van wierook en nevel/mist die de ruimte vulde. Ik verkeerde in de veronderstelling dat het om Afrikaanse dans zou gaan. Wat ik te zien kreeg, bleek anders dan verwacht – maar wat was het indrukwekkend en bijzonder mooi. De voorstelling begon met een zangeres, die met haar prachtige, krachtige stem het podium vulde. Eén voor één wees ze drie lampen aan, die vervolgens aangingen. Hoewel ik de tekst van wat ze zong niet begreep, raakte haar stem mij. Er sprak emotie, diepte en kracht uit. Ze straalde voor mijn gevoel pure sensualiteit en kracht uit. Achter haar, zag ik lange, gekleurde linten waarachter de bewegingen van vier performers zichtbaar was. Het spel van licht en geluid gaf het geheel een geheimzinnige sfeer. Vanuit die mystiek ontvouwde zich een energieke hiphop-choreografie, uitgevoerd door twee vrouwen en twee mannen. Hun bewegingen waren krachtig, ritmisch en vol overgave. Prachtig afgestemd op de muziek.
Vooral de danseres met de knot viel me op. Haar enthousiasme en krachtige uitstraling werkten aanstekelijk; ze nodigde me als het ware uit om zelf ook mee te bewegen.
De subtiele sisklanken sloten naadloos aan bij de dansbewegingen en versterkten het ritme. Wat ik ook bijzonder vond, was het contact dat sommige dansers met het publiek maakten. Hun expressie, mimiek en intensiteit maakten het optreden levendig en meeslepend. De kostuums van de vier dansers verschilden van elkaar, maar vormden toch een harmonieus geheel. Alles klopte. De bewegingen straalden levenslust uit, vol energie en bezieling. Wat deze voorstelling voor mij bijzonder maakte, was dat ik me geen toeschouwer voelde die op afstand keek. Ik werd meegenomen. Ik voelde de energie in mijn eigen lijf en wilde graag meebewegen. Het nodigde uit. Ik heb ontzettend genoten. Een avond die me nog steeds bij is gebleven.

Karijn (oudlid): Ik heb genoten van deze voorstelling met ritmische, intense, heel goed op elkaar afgestemde dansen en dansers. Zowel de gezamenlijke, bijna synchrone hiphop dansbewegingen – met duidelijk Afrikaanse invloeden- als de individuele of tweetal dansen waren indrukkend en meeslepend. Wat een talenten! De ruimte werd optimaal gebruikt. Visueel werd gebruik gemaakt van gedoseerde verlichting. Door rookkanonnen werd het licht meer diffuus over het toneel verspreid. Er was een achterwand bestaande uit kleurrijke linten, die zicht gaven op mensen en hun bewegingen achter de wand. De dansers gebruikten in hun dans het hele podium. Op het podium lagen brede stroken spiegel, die diepte en reflectie toevoegden aan de dansbewegingen. De zangeres had een prachtige stem met groot volume. Ze zong zowel ingetogen en sensueel als luid en krachtig. Ze had een centrale rol in de boodschap die de dansen uitdroegen. Het geluid was niet alleen muziek en de zang van de zangeres, maar ook bodypercussie en klanken/ zang van de dansers.  De choreografie kwam over als zowel eigentijds als geworteld in oeroude tradities. Ik ben heel blij dat ik deze voorstelling heb kunnen zien!

Marieke (gast):  SOUNDS is een voorstelling die je echt moet zien, of eigenlijk voelen. Wat ik vooral leuk vond, was de enorme energie van de vier dansers. Je voelt hun kracht in de hele zaal. Het ritme van de muziek is prikkelend, de zangeres zingt helder en meeslepend. Je hoort een mix van Caribische en Afrikaanse geluiden. Het is een vrolijke show over hoe muziek mensen verbindt, en vertelt over het verleden.  Dat is wel een beetje puzzelen, als je dit vooraf niet weet. Maar het ritme zorgt dat je gegrepen wordt en geboeid blijft kijken naar het schouwspel wat je voor je ogen afspeelt.

Sieto: Zoals in een eerdere recensie gezegd heb ik niets met dans. Maar ik ging er open in vandaag. Iets met Afrikaanse dans had ik in mijn hoofd. Dus dacht traditionele Afrikaanse dansen te zien met trommels enzo. Ik had me niet ingelezen op wat ik zou gaan zien.
Maar wat had ik mij vergist. Backbone is een hip hop dans gezelschap van Donna Chittick.
In sounds combineert Chittick Afrikaanse en Caribische invloeden. De voorstelling begint met een zangeres met een geweldige stem.
Langzaam introduceert ze de dansers die achter een sliertgordijn, wat steeds van kleur veranderd, staan te wachten.
Met veel energie dansen 2 mannen en 2 vrouwen op ritmische tonen. Er zit alleen nog weinig leven in de dans. Dit verandert bij de 2e dans. De dansers beginnen meer te stralen en je ziet dat ze plezier hebben in wat ze aan het doen zijn. Het is duidelijk te zien dat er dansbattles uitgevochten worden op het podium. Soms solo, soms met alle dansers tegelijk.
De opzwepende muziek en de verlichting, af en toe versterkt door rook, laat de dans nog meer tot zijn rechtkomen. Wat soms iets extra’s gaf waren de schaduwen van de dans op de zijkant van het podium. De energie spatte van de dansers af.
Het nagesprek met de choreografe was een toevoeging. Ze gaf toelichting op de dans. Als ze dit verhaal vooraf aan het publiek zou vertellen zou het een meerwaarde zijn. 

Monique:… Geen naam van de choreograaf, geen namen van de dansers en geen naam van de zangeres. Dit niet- noemen van de namen vond ik heel verfrissend en sluit aan bij mijn overtuiging dat achter iedere individuele prestatie tientallen andere mensen staan die allemaal op hun eigen wijze meehelpen om die ene ster te laten stralen. Het gaat deze groep jonge performers niet om individuele prestaties, maar om een prestatie als groep. Samen genieten van muziek en van bewegen en je laten inspireren door de muziek en geluid. Samen dansen, maar ook elkaar in ´battles´ uitdagen om in een solo´s te laten zien wat je in huis hebt. Om dan opnieuw samen een nieuw level te bereiken. Een spel van sportieve uitdagingen.  Waugh! Wat een prachtige gulle instelling naar elkaar en bevrijdend ook.. Natuurlijk zie je verschillen in energie en persoonlijkheid maar dat is niet belangrijk voor het geheel. 
….. De associatie aan de natuur werd voor mij nog versterkt toen de zangeres heel krachtig  en a capella haar lied zong midden op een halfduister podium. Terwijl een vlaag rook het podium vulde, kon ik verbinding voelen tussen de verschillende tijden en continenten.
Ik genoot van de groepsdansen, zo krachtig, energiek en expressief.  De dansers gaven zich helemaal en hun overtuigingskracht was groot. Toch merkte ik dat ik op driekwart van de voorstelling me begon te vervelen.  De manier van bewegen van de dansers verraste me toen niet meer en de variaties in de dans waren klein. Ik verwachtte dat er naar een climax toegewerkt zou worden.  Maar dat gebeurde voor mijn gevoel niet.  Het gevoel van ´nu weet ik het wel´ verdween pas toen de zangeres  weer op het speelvlak verscheen. Subtiel en erotisch begon zij te zingen. Ze zag er prachtig uit, een mouwloos getailleerd leren hemd en leren plooirok over de knie en dat in de kleur van haar bruine huid. Stoer en vrouwelijk tegelijkertijd. In haar laatste lied waren de bewegingen klein en rond. Een scherp contrast met de andere dansers. Wat ze zong kon ik niet verstaan, want ze zong in allerlei talen, alleen niet in het Nederlands. Was dat jammer?
Ik vind van niet, we werden door haar zang meegenomen in een andere wereld waarvan wij de regels en de mores niet kennen en dat maakte ons alert en hield het spannend. Uiteindelijk verdwenen de zangeres en de dansers weer achter het lintengordijn. En zo was de cirkel rond. Een mooi natuurlijk einde.

Janske (oudlid): Wat een prachtige stem heeft de zangeres. Ik vond het heel mooi toen de 4 dansers voor het sliertengordijn
synchroon dansten. Net synchroon zwemmen maar dan zonder water. Ook de dansen tegen elkaar als een soort battle vond ik mooi.
Het stuk waarbij de dansers zonder muziek gingen rappen gaf me de neiging om mee te doen. Dit had ik niet gedaan maar hoorde later tijdens de nabespreking dat dat wel had gemogen. De zangeres kwam aan het einde meer in beeld toen ze ook ging meedansen.
Het was weer een feestje om hierbij te mogen zijn. Ik geef ze een 9.

Gerda: De voorstelling  kwam in het begin erg traag op gang. Maar toen het op dreef kwam was het aangenaam om naar te luisteren en te kijken. De zangeres heeft een hele mooie warme en krachtige stem. Tijdens het zingen kwamen al dansend de 4 dansers (2 vrouwen en 2 mannen) te voorschijn.  Zij dansten grounded met hiphop en soul invloeden en zeer ritmisch. Zij beelden verzet, verbinding en blijdschap uit. Aan de achterkant hingen gekleurde linten waar de dansers en zangeres zich regelmatig doorheen bewogen en ze zichtbaar bleven voor het publiek. De belichting en rookgordijn verhoogden het beoogde ruimtelijk effect. Ook maakten de dansers gebruik van ad-libs, met sissende, ritmische geluiden, waardoor hun energie naar het publiek werd overgebracht en een aantal toeschouwers aanstak om ook mee te bewegen op de muziek.
Er was een danser die gesloten danste en in haar bubbel bleef, een andere danser die heel nadrukkelijk uitdagend en indringend oogcontact zocht met het publiek. En wat ik heel cool vond was de backflip van een danser. Ik vond het een aanstekelijke voorstelling.
Na afloop hebben we een prettig nagesprek gehad met Donna Chittick, artistiek leider en choreografe van de voorstelling. 

Karin (gast): Afgelopen vrijdag mocht ik onverwachts naar de voorstelling van Sounds. Omdat ik last minute meeging had ik weinig informatie. Het zou een dansvoorstelling zijn waarin Caribische ritmes, Afrikaanse klanken en hiphop samenkomen.
Het was een mooie afwisselende voorstelling. Ik heb echt bewondering voor de energie die de dansers en de zangeres lieten zien en horen. Toch greep me de voorstelling niet helemaal. Pas nadat we met de choreografe in de nabespreking spraken kon ik benoemen wat dat was. Zij gaf uitgebreide informatie over de samenhang en de beleving van de hiphop, de liederen die gezongen werden en het decor. Superleuk en interessant om te horen. En dit was wat ik miste. De verschillende talen die gezongen werd, spreek ik niet. De ‘taal’ van hiphop is me ook niet eigen en daardoor miste ik het verhaal wat verteld werd.